Dzisiaj jest Sobota 25.10.2014 09:44:09
Stężenie troponiny T oznaczone za pomocą testów wysokiej czułości wskazuje na obecność i stopień zaawansowania choroby wieńcowej
Oznaczenia wysokiej czułości troponiny T (hs-TnT) poprawiły wczesną diagnostykę ostrego zawału serca i stratyfikację ryzyka osób z ostrym zespołem wieńcowym. Za pomocą tych oznaczeń można wykryć nieznacznie podwyższone stężenia markera u znacznej liczby osób zdrowej populacji oraz u pacjentów z chorobą wieńcową (CAD). W kilku badaniach dotyczących związku między stężeniem troponin sercowych a zaawansowaniem CAD uzyskano niespójne wyniki. Celem przedstawianego badania była ocena związku hs-TnT z zaawansowaniem CAD w koronarografii i weryfikacja, czy związek ten zależy od tradycyjnych czynników ryzyka, takich jak N-terminalny peptyd natriuretyczny typu B (NT-proBNP) i białko ostrej fazy (CRP).
Diagnozę CAD postawiono na podstawie koronarografii (zwężenie naczyń ≥ 50% w ≥ 1 z 3 głównych tętnic wieńcowych). Do badania włączono grupę 904 kolejnych chorych ze stabilną (brak zmian w charakterze i natężeniu bólu od 2 miesięcy) i angiograficznie potwierdzoną CAD. Grupa kontrolna liczyła 412 kolejnych pacjentów bez bólu w klatce piersiowej bez uprzedniego zawału serca lub dokonanej rewaskularyzacji wieńcowej, których poddano koronarografii i stwierdzono w niej zwężenia maksymalnie < 25%, a w badaniu echokardiograficznym nie wykazano zaburzeń kurczliwości lewej komory. Rekrutacja do grupy badanej i kontrolnej trwała w tym samym czasie (styczeń 2005 – luty 2006). Próbki krwi pobrano w czasie cewnikowania serca przed samą oceną angiograficzną naczyń wieńcowych.
Nadciśnienie tętnicze zdefiniowano jako stosowanie leków hipotensyjnych lub skurczowe ciśnienie tętnicze ≥ 140 mm Hg i/lub rozkurczowe ciśnienie tętnicze ≥ 90 mm Hg. Hipercholesterolemię rozpoznawano od wartości cholesterolu całkowitego ≥ 240 mg/dl. Osoby stosujące insulinę lub leki hipoglikemizujące uznawano za chorych na cukrzycę. W przypadku osób przestrzegających jedynie diety wymagano nieprawidłowego poziomu glikemii na czczo lub nieprawidłowej tolerancji glukozy wg kryteriów WHO w celu stwierdzenia cukrzycy. Współczynnik przesączania kłębuszkowego (GFR) obliczano na podstawie wzoru Cockcrofta-Gaulta.
Do badania włączono 1316 pacjentów (904 ze stabilną, potwierdzoną w koronarografii CAD i 412 z bólem w klatce piersiowej bez CAD w angiografii). Chorobę jednonaczyniową stwierdzono u 130 osób, dwunaczyniową — u 227, a trójnaczyniową — u 547. Z wyjątkiem stosunku pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, palaczy tytoniu, wartości BMI i ciśnienia skurczowego, które nie różniły się istotnie statystycznie między grupami, pozostałe dane wskazywały na wyższe ryzyko sercowo-naczyniowe w grupie badanej niż kontrolnej. Wzrost TnT stwierdzono jedynie u 2,7% osób bez CAD za pomocą standardowych testów. Troponinę T oznaczoną za pomocą klasycznych testów wykrywano u coraz większego odsetka pacjentów w kolejnych grupach, osiągając 9,9% w przypadku osób z trójnaczyniową CAD. U pozostałych TnT nie została wykryta za pomocą klasycznych testów. Stężenie hs-TnT rosło stopniowo wraz ze wzrostem liczby zwężonych tętnic wieńcowych. Stężenie hs-TnT przekroczyło 99 centyl u 11,2% osób bez CAD i rosło stopniowo, osiągając 35,5% u pacjentów z trójnaczyniową CAD.
Wskaźnik Gensiniego został zastosowany w celu określenia zaawansowania CAD. Mediana stężenia hs-TnT wyniosła 0,004 μg/l (25 i 75 centyl odpowiednio: < 0,003 i 0,009) w grupie pierwszego kwartyla wskaźnika Gensiniego; 0,006 μg/l (0,003 i 0,010) w grupie drugiego kwartyla Gensiniego; 0,009 μg/l (0,005 i 0,015) w grupie trzeciego kwartyla Gensiniego i 0,011 μg/l (0,006 i 0,018) w grupie czwartego kwartyla Gensiniego (p < 0,001). Za pomocą pola pod krzywą ROC wyznaczono dokładność hs-TnT w przewidywaniu obecności CAD. Podwyższone stężenie hs-TnT wiązało się z obecnością CAD przy polu pod krzywą ROC 0,673 (95% CI 0,641–0,704; p < 0,001). Pole pod krzywą ROC dla hs-TnT było znacznie większe niż pole pod krzywą ROC NT-proBNP (0,630; 95% CI 0,598–0,663; p < 0,001), co wskazuje na wyższą moc hs-TnT w porównaniu z NT-proBNP w przewidywaniu CAD (p = 0,01). Wartość punktu odcięcia z maksymalną czułością i swoistością dla predykcji CAD wyznaczono na poziomie 0,007 μg/l. Dla tej wartości czułość wyniosła 63%, swoistość 61%, a dodatnia wartość predykcyjna 78%. W analizie wieloczynnikowej obejmującej tradycyjne czynniki ryzyka (wiek, płeć, cukrzyca, hipercholesterolemia, palenie tytoniu) podwyższone stężenie hs-TnT i NT-proBNP oraz upośledzona funkcja nerek niezależnie korelowały z obecnością CAD.
Podsumowując, u pacjentów klinicznie stabilnych z CAD potwierdzoną w koronarografii stężenie hs-TnT jest wyższe w grupie bez CAD. Ponadto wykazano silny związek między hs-TnT a zaawansowaniem CAD i liczbą zwężonych naczyń. Stosunek pacjentów z podwyższonym stężeniem hs-TnT wyższym lub równym 99 centylowi zakresu normy dla tego biomarkera rósł od 17,7% w grupie osób z chorobą jednonaczyniową do 35,5% w grupie z chorobą trójnaczyniową. Związek między podwyższonym stężeniem hs-TnT a obecnością CAD był niezależny od innych czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, w tym NT-proBNP i CRP.