Polskie Towarzystwo Kardiologiczne
Polskie Towarzystwo Kardiologiczne
Jesteś tutaj:    Strona głównaDoniesienia naukoweSwoisty niekorzystny wpływ inhibitorów pompy protonowej na ryzyko sercowo-naczyniowe nie jest związany z przyjmowaniem klopidogrelu
 
Swoisty niekorzystny wpływ inhibitorów pompy protonowej na ryzyko sercowo-naczyniowe nie jest związany z przyjmowaniem klopidogrelu
W ostatnich latach zwrócono uwagę na możliwy niekorzystny efekt łączenia klopidogrelu z inhibitorami pompy protonowej (PPI). Klopidogrel jest przyjmowany w formie proleku, który jest przekształcany do formy aktywnej przez ten sam izoenzym wątrobowy, który metabolizuje PPI. Dlatego też przypuszcza się, że przyjmowanie PPI może działać hamująco na aktywację klopidogrelu i przez to przyczyniać się do zmniejszenia korzyści klinicznych z jego przyjmowania. W badaniach laboratoryjnych wykazano, że PPI hamują efekt antyagregacyjny klopidogrelu. Badania kliniczne dotyczące ryzyka sercowo-naczyniowego w wybranych grupach pacjentów przyjmujących jednocześnie klopidogrel i PPI przynoszą niejednoznaczne wyniki. Na ich podstawie zarówno FDA, jak i EMEA wydały ostatnio stanowiska, w których nie zalecają łącznego stosowania wyżej wymienionych leków (poza przypadkami, gdy istnieją do tego silne wskazania), podkreślając jednocześnie konieczność dalszych badań w tej dziedzinie.
Celem prezentowanej pracy było zbadanie ryzyka sercowo-naczyniowego u pacjentów przyjmujących łącznie klopidogrel z PPI lub tylko PPI w populacji chorych po przebytym zawale serca. Badanie miało charakter obserwacyjny. Autorzy pracy wykorzystali dane z duńskich ogólnonarodowych baz danych. Podstawowe z nich stanowiły: Danish National Patient Registry (informacje na temat przyjęć do wszystkich szpitali w Danii), Danish Registry of Medicinal Poroducts Statistics (informacje o realizacji recept we wszystkich duńskich aptekach) oraz Danish Civil Registry i National Death Registry (przyczyny śmierci). Analizą objęto wszystkich kolejnych pacjentów w wieku > 30 lat, przyjętych do szpitali na terenie całej Danii z powodu zawału serca w latach 2000–2006. Aby zachować jednorodność danych z analizy wyłączono pacjentów, którzy byli hospitalizowani z powodu ponownego zawału serca oraz pacjentów, których dane były niekompletne. Jako równoważnik przyjmowania leków autorzy przyjęli informację o zrealizowaniu przez pacjenta recepty. Założono, że przeważająca większość pacjentów, którzy rzeczywiście przyjmują przepisane leki, realizuje swoje recepty w ciągu 30 dni. Dlatego też z analizy wyłączono pacjentów, którzy zmarli w ciągu 30 dni od przyjęcia. Czas stosowania leku (klopidogrelu) wyliczono na podstawie zawartej na recepcie informacji ilości i dawkowaniu wykupionego leku. (Uprzednio wykazano, że metoda ta, stosowana w Danii, charakteryzuje się dużą dokładnością). Pierwotny złożony punkt końcowy obejmował śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych, ponowną hospitalizację z powodu zawału serca lub udaru. Drugorzędowe punktu końcowe obejmowały: śmiertelność ogółem, śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych, ponowną hospitalizację z powodu zawału serca lub udaru, krwawienie z układu pokarmowego. Czas follow-up wynosił rok.
Do badania włączono ostatecznie 56 406 pacjentów; 24 704 (43,8%) z nich wykupiło klopidogrel w ciągu 30 dni od wypisu ze szpitala. Wśród nich 6753 osób wykupiło również PPI w ciągu roku od hospitalizacji (27,3% pacjentów „przyjmujących” klopidogrel). Odsetek osób „przyjmujących” PPI w grupie nieprzyjmującej klopidogrelu była podobna [8889 z 22 815 (39,0%)]. W pierwszym roku od włączenia do badania pierwotny punkt końcowy wystąpił u 9137 (16,2%) pacjentów. Przyjmowanie klopidogrelu wiązało się ze zmniejszeniem częstości punktu końcowego, a PPI z jego zwiększeniem. Największy odsetek pacjentów, u których wystąpił, stwierdzono w grupie przyjmującej PPI, ale nie klopidogrelu (26,3%).
W grupie przyjmującej klopidogrel, przyjmowanie PPI wiązało się ze wzrostem ryzyka wystąpienia pierwotnego punktu końcowego (HR 1,29; 95% CI 1,17–1,42; p < 0,001). W grupie nieprzyjmującej klopidogrelu ryzyko to było bardzo podobne (HR 1,29; 95% CI 1,21–1,37; p < 0,001). Wyniki dotyczące poszczególnych drugorzędowych punktów końcowych były porównywalne i zbieżne. Aby wyeliminować istotne różnice w charakterystyce podstawowej oraz pod względem współistniejących chorób i czynników ryzyka między pacjentami przyjmującymi i nieprzyjmującymi PPI zastosowano technikę propensity score matching. W ten sposób w grupie przyjmującej klopidogrel wybrano odpowiadających sobie 6556 z pacjentów otrzymujących PPI i również 6556 osób nieprzyjmujących PPI. W ten sposób uzyskane HR dla grupy przyjmującej PPI wynosiło 1,35 (95% CI 1,22–1,50; p < 0,001). Wyniki propensity score matching uzyskane w grupie osób, które nie przyjmowały klopidogrelu (po 8437 osób) były zbliżone — HR 1,43 (95% CI 1,34–1,53; p < 0,001). Wyniki potwierdziły wzrost ryzyka sercowo-naczyniowego związanego z terapią PPI niezależnie od przyjmowania klopidogrelu. Zaobserwowano zbieżne wyniki w zakresie wszystkich drugorzędowych punktów końcowych. Nie wykazano, aby na prezentowane wyniki wpływał rodzaj i dawka przyjmowanego PPI, wiek, współwystępowanie niewydolności serca, cukrzycy ani miejsce hospitalizacji.
Autorzy prezentowanej analizy nie znaleźli dowodu na to, że łączne przyjmowanie klopidogrelu i PPI zwiększa ryzyko sercowo-naczyniowe. Zwracają oni uwagę, że poprzednie prace, w których takich związek udokumentowano, opierają się na analizie specyficznych podgrup pacjentów ze zwiększonym ryzykiem sercowo-naczyniowym, którzy nie do końca odzwierciedlają całą populację pacjentów po zawale serca (np. pacjenci > 65 lat). Obserwowany w pracy wzrost ryzyka sercowo-naczyniowego związany z przyjmowaniem PPI niezależnie od klopidogrelu jest ich zdaniem spowodowany występowaniem innych zmiennych zakłócających, których wpływu nie udało się wyeliminować (m.in. brak informacji na temat wielu znanych czynników sercowo-naczyniowych, włączając palenie, stężenie frakcji lipidowych, BMI, frakcję wyrzutową lewej komory oraz niepełne dane odnośnie do chorób współistniejących). Chociaż uspokajające, wyniki prezentowanego badania należy traktować z rezerwą ze względu na jego ograniczenia. Głównym z nich jest brak obiektywnej informacji na temat rzeczywistego przyjmowania leków przez pacjentów (adherence). Bez wątpienia jednak, ze względu na ogromną liczebność i przekrojowość analizowanej grupy, wyniki prezentowanego badania stanowią ważny głos w dyskusji nad bezpieczeństwem masowego stosowania PPI.
 
Aktualna liczba członków:
6.027
Partnerzy:
 
Jako członek Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego (PTK), automatycznie stajesz się członkiem Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (ESC) i czerpiesz korzyści Członka ESC. Członkowie są zarówno zachęcani do odkrywania wspólnego programu ESC, jak też korzystania na stronach ESC: ze standardów, czasopism, partali wiedzy, a także kongresów i spotkań.
As a member of the Polish Cardiac Society, you are automatically a member of the ESC and benefit from ESC Membership advantages. Members are invited to discover the ESC Fellowship programme, make use of the ESC Guidelines and discover the ESC Journals and Educational Products and Activities. Find out details about the Congresses and Meetings and subscribe to the My ESC-News in order to receive regular newsletters on the ESC activities.