Autorzy prezentowanego badania oszacowali częstość występowania migotania przedsionków (AF) i trzepotania przedsionków (AFl) w populacji Stanów Zjednoczonych oraz zbadali profil chorób współistniejących z AF lub AFl. Dane wykorzystane w badaniu pochodzą z wpisów z okresu od lipca 2004 r. do grudnia 2005 r. do ogólnokrajowej bazy danych MarketScan Commercial Claims and Encouters i Medicare Supplemental Database z Thompson Reuters (Cambridge, Massachusetts), obejmujących dane ponad 21 mln (21 648 681) Amerykanów posiadających ubezpieczenie zdrowotne. W tej grupie zidentyfikowano chorych ≥ 20. roku życia z AF i/lub AFl niezwiązanym z przyczynami przemijającymi – jak nadczynność tarczycy czy operacja kardiochirurgiczna. Grupę kontrolną stanowiły osoby dobrane pod względem płci i wieku do grupy badanej w stosunku 1 : 1. Częstość występowania zaburzeń rytmu (AF i/lub AFl) w populacji obliczono, dzieląc liczbę osób ze stwierdzonymi zaburzeniami rytmu przez liczbę osób w bazie danych. Uzyskane dane posłużyły oszacowaniu aktualnej liczby chorych z wymienionymi zaburzeniami rytmu w populacji Stanów Zjednoczonych i częstości występowania AF i AFl w populacji do roku 2050.
W wymienionej bazie danych autorzy zidentyfikowali 242 903 (ok. 2,1% grupy) chorych z arytmią, z tego: 222 605 osób tylko z AF, 5 376 – tylko z AFl i 14 922 – z AF i AFl. Średnia wieku we wszystkich grupach była zbliżona: odpowiednio 72,8 ± 12,6, 67,6 ± 14,4 i 69,4 ± 12,9 roku. U większości osób z arytmią (91,6%) stwierdzono wyłącznie AF, tylko u 2% rozpoznano wyłącznie AFl, u pozostałych zaś AF i AFl. Częstość występowania arytmii wzrastała z wiekiem. Było to szczególnie zauważalne u osób ≥ 65. roku życia. Osoby w wieku 20–54 lat stanowiły 8,8% chorych z AF, w wieku 65–69 lat 13,2%, a w wieku 80–84 lat 18%. Prawie 3/4 (73,8%) osób z samym AF, 62,7% z AF i AFl oraz 58,4% osób z samym AFl miało ≥ 65 lat. Mężczyźni stanowili nieco ponad połowę chorych z arytmią – 54,2% w grupie samego AF, 63,1% w grupie AFl i 63,8% w grupie chorych z AF i AFl. Osoby z arytmią (AF, AFl, AF i AFl) istotnie częściej (p < 0,001) cierpiały z powodu innych schorzeń układu sercowo-naczyniowego i płuc. Choroba wieńcowa występowała u nich ponad 2 razy częściej: 43% w grupie AF, 44,5% w grupie AFl i 44,7% w grupie AF i AFl vs 19,4% w grupie kontrolnej. Niewydolność serca występowała ponad 4 razy częściej: u 30,3% osób w grupie AF, 28,2% – w grupie AFl i 30,6% – w grupie AF i AFl vs 6,5% w grupie kontrolnej. Przebyty udar mózgu stwierdzono u 6,5% osób z AF, 5,2% osób z AFl i 5,3% osób z AF i AFl vs u 2% osób w grupie kontrolnej. Wady zastawkowe występowały u 30,2% chorych z AF, 30,3% chorych z AFl i 33,4% chorych z AF i AFl vs 7,9% osób w grupie kontrolnej. Nadciśnienie tętnicze występowało nieco częściej u chorych z arytmią: u 62% osób z AF, 57% osób z AFl i 61,3% osób z AF i AFl vs 45,1% osób w grupie kontrolnej. Choroby płuc występowały u 26,8% osób z AF, 28,6% – z AFl i 28,8% – z AF i AFl vs 14,5% osób w grupie kontrolnej.
W roku 2005 w Stanach Zjednoczonych szacunkowa liczba chorych z arytmią wynosiła: AF – 3,03 mln, AFl 0,07 mln oraz AF i AFl 0,19 mln. Częstość występowania arytmii w populacji w zależności od wieku wynosiła od < 0,5% u osób do 54. roku życia do ok. 14% w grupie osób ≥ 85. roku życia.
Autorzy opracowania przewidują, że do roku 2035 r. liczba chorych z ww. zaburzeniami rytmu podwoi się, do 2050 r. zaś liczba chorych z AF ma się zwiększyć do 7,56 mln, liczba chorych z AFl do 0,15 mln, a liczba chorych z AF i AFl do 0,44 mln.
Omawiane badanie potwierdziło wyniki wcześniejszych prac opisujących większą częstość arytmii u mężczyzn i osób starszych. Potwierdził się również przewidziany wcześniej wzrost częstości występowania AF i/lub AFl w populacji. Częstość AF i AFl obserwowana obecnie i prognozowana na następne lata różni się jednak od przewidywanych wcześniej. Częstość arytmii jest większa, niż wynikałoby z wyników badania Go i wsp. opublikowanego w 2001 r. na podstawie danych z lat 1996–1997, którego autorzy m.in. założyli, że wzrost częstości występowania arytmii będzie wynikał ze starzenia się populacji i wzrostu jej liczebności, a mniejsza niż przewidywała inna grupa badaczy pod kierunkiem Miyasaka i wsp. na podstawie danych z lat 1980–2000 (praca opublikowana w 2006 r.). Po części wynika to z różnic w doborze badanej grupy – wcześniejsze badania obejmowały grupy znacznie mniejsze i bardziej jednorodne, innych definicji przyjętych podczas stwierdzania arytmii, innych założeń odnośnie do tempa wzrostu występowania arytmii niż w starszych badaniach. Za wzrost częstości występowania arytmii odpowiada wg autorów prezentowanej pracy z jednej strony starzenie się populacji, z drugiej być może częstsze występowanie czynników ryzyka AF i chorób sercowo-naczyniowych, jak np. otyłość oraz wynikające z niej schorzenia.
Ograniczenia badania są typowe dla prac opartych na informacjach pochodzących z baz danych tworzonych pierwotnie dla celów innych niż przeprowadzane badanie.